Na deze zweethut ceremonie was er weken een gevoel van grote innerlijke puurheid.

Vanuit die puurheid ging ik schilderen. Al mijn zweethut ervaringen gaf ik vorm. Het werd een werk, dat uit elf delen bestond en met elkaar zo’n 7 meter breed was, als het in zijn geheel aan de wand hing. Een jaar lang mocht ik het tentoonstellen in de Oude Pastorie.

Uit: Zomaar een vrouw

Hfds. 3. ‘96

Anderhalf uur had ik in die pikdonkere hut gezeten en bloedheet was het. Eigenlijk kon ik niet goed zitten van de pijn in mijn rug. Het was er zo verschrikkelijk heet en ik had voor deze beproeving ook nog zélf gekozen! Het werd echter volkomen onverwacht tot een heel bijzondere ervaring.

Op een gegeven moment ontsteeg ik mijn eigen ongenoegen, mijn rug deed gewoon geen pijn meer. Ondanks mijzelf kon ik me overgeven aan de geur van cederhout, aan de zang van de sjamaanse, aan de diepe geruststellende duisternis van de hut, aan het fel gloeiende van de brokken steen op de vuurplaats en de hitte omarmde me, diep verwarmend. Opeens voelde ik geen angsten meer! Opeens voelde ik me heel compleet, vredig en met alles verbonden, letterlijk gedragen door de aarde!

En dat laatste was zo een goed gevoel!

Het gereinigd worden door de geur van salie en ceder, het zingen van oerklanken en het verbinden met de aarde waren zo een verrukkelijke ervaring, alsof ik weer spelen mocht in mijn diepste natuur, alsof ik iets uiterst wezenlijks terugvond in mezelf!


Uit: Zomaar een vrouw

Hfds. 3. ‘96

Door de zinderende hitte van de hut te ervaren, huilde mijn lichaam vreugdetranen van herkenning. Ik durfde te stappen vanuit deze baarmoederhut in de rivier van mijn leven en ik zou mee drijven op het water naar de grote oceaan!

Langzaam gingen mijn poriën open om voorzichtig te tasten naar dat, wat het ware leven me te bieden had. Otter bracht me vrouwelijke ontvankelijke energie van een - voor mij - op dat moment nog ongekende soort. Op deze manier vrij en zonder me terug te moeten houden, open en ontvangend naar het leven en de aarde te kunnen zijn, voelde wonderlijk verfrissend en was overweldigend heerlijk voor de vrouw, die ik in die tijd was. Heel even herinnerde het me aan het bosmeisje, dat ik was geweest en dat, zo vanzelfsprekend, zo had kunnen zijn.


Uit: Zomaar een vrouw

Hfds. 3. ‘96

Schilderijen:

1: Einde en begin  (tweedelig)

Acryl op Mdf  55 / 125 cm, 35 / 125 cm. 1996

2: Ruimte binnenin  (tweedelig)

Acryl op Mdf  55 / 125 cm, 55 / 125 cm. 1996

3: Transformatie  (vijfdelig)

Vier fragmenten

Acryl op Mdf  20 / 125 cm, 20 / 125 cm,

20 / 125 cm, 125 / 35 cm. 1996

4: Dankbaarheid

Acryl op Mdf 125 / 35 cm. 1996

volgende>6._Het_tekenen_.html6._Het_tekenen_.htmlshapeimage_2_link_0
<vorige4._Zelfportretten.html4._Zelfportretten.htmlshapeimage_3_link_0

Alles wat op deze website staat valt sinds 2009 onder Copyright © van Renate Groen.

Teksten en/of foto’s mogen alleen gebruikt worden na toestemming van Renate Groen. info@renategroen.nl